Miecz rycerski z XV wieku Oryginał znaleziono w miejscu bitwy pod Castillon (1453r.) we Francji. Tego typu miecze były często spotykaną bronią w okresie późnego średniowiecza, łączyły w sobie zarówno piękno formy jak i wysokie walory bojowe.
Miecz rycerski z XV wieku Oryginał znaleziono w miejscu bitwy pod Castillon (1453r.) we Francji. Tego typu miecze były często spotykaną bronią w okresie późnego średniowiecza, łączyły w sobie zarówno piękno formy jak i wysokie walory bojowe.
Jednoręczny miecz pochodzący z połowy XIII wieku (typ Xa lub XI wg Oakeshott'a). Jest to wczesny typ miecza, który odznacza się ciekawą formą głowicy w typie D i jelcem utrzymanym w typie 1a (Oakeshott). Kuta i hartowana głownia umożliwia używanie go w czasie pokazów i walk rycerskich.
Jednoręczny miecz pochodzący z przełomu X-XI wieku. Kuta i hartowana głownia umożliwia używanie go w walkach rycerskich. Doskonałe parametry bojowe i wysoka jakość wykonania.
Jednoręczny miecz legionistów rzymskich, używany od III wieku p.n.e. do III wieku naszej ery. Miecz posiada stalową, hartowaną głownię z dobrze widoczną ością. Jelec jest wykonany z mosiądzu tak samo jak głowica i karbowany uchwyt rękojeści.
Jednoręczny miecz z kutą i hartowaną głownią. Projekt miecza opiera się bardziej na doświadczeniach bojowych niż wskazówkach historycznych. Parametry miecza zostały opracowane przy wydatnym udziale organizatorów inscenizacji bitwy grunwaldzkiej.
Jednoręczny średniowieczny miecz rycerski o prostym, popularnym w XIV wieku kształcie jelca i głowicy. Kuta głownia, stalowy jelec i głowica pozwalają na używanie miecza podczas pokazów i walk rycerskich.