Miecz rycerski datowany na lata 1450-1475. Gruszkowa głowica i ramiona jelca posiadają charakterystyczne nacięcia (kanele) nadające mieczowi ciekawy wygląd. Wyrób z kutą i hartowaną głownią.
Miecz rycerski z XIV wieku z typową dla tego okresu głowicą i jelcem. Szybki miecz posiadający długą, sprężystą głownię, odpowiedni dla doświadczonych wojowników.
Miecz utrzymany w typie XX według typologii E. Oakeshott'a. Prosty stalowy jelec posiada dodatkowe zdobienia w postaci nacięć na ramionach. Szybki miecz posiadający długą, sprężystą głownię, odpowiedni dla doświadczonych użytkowników.
Miecz parametrami i wyglądem nawiązuje do mieczy z ostatniej ćwierci XIV wieku. Głowica w typie T2 i lekko zagięty jelec są charakterystyczne dla mieczy określanych jako „Sempach”.
Miecz rycerski wzorowany na mieczu z 1370 roku (typ XVa wg typologii Oakeshott'a). Okrągła głowica stanowi doskonałą przeciwwagę dla kutej i hartowanej głowni, Miecze tego typu były używane w latach 1360-1410.
Miecz rycerski datowany na lata 1450-1480, utrzymany w typie XVIIIa (wg typologii Oakeshotte'a) wykonany na podstawie miecza znajdującego się w zbiorach Bayerisches Nationalmuseum w Monachium.
Średniowieczny miecz półtoraręczny datowany na lata 1370-1420. Dobrze wyważony, szybki miecz z kutą i hartowaną głownią - doskonale nadaje się do walki.